Centrum Informacji Turystycznej

    Puńsk i okolice cieszą się wielkim uznaniem jeśli chodzi o kuchnię. Pyszne domowe, wiejskie dania smakują niemal każdemu. W restauracji "Sodas" można smacznie zjeść , można również spróbować litewskiej wódki lub kwasu chlebowego . W barze „Karčema” o wiejskim wystroju można poczuć się jak w prawdziwej litewskiej zagrodzie, gdzie przygrywają ludowe pieśni. Wbrew pozorom zbiera się tam dużo młodzieży. Bar „Omega” przyciąga dużą drewnianą konstrukcją, gdzie można posiedzieć, pobujać na huśtawce, obejrzeć starodawny przyrząd do mielenia zboża, no i oczywiście smacznie zjeść. Najbardziej specyficzną po względem regionalności i tradycji jest nowo wybudowana karczma „Užeiga” przy skansenie. Jest ona zbudowana z drewna w stylu starolitewskiego szynku. Serwowane są tam pyszne dania litewskie, specjałem są kartacze i kiszka. Za budynkiem głównym znajduje się budynek chaty – muzeum, gdzie przy okazji można obejrzeć różne tymczasowe wystawy.

   W kuchni puńskiej stosuje się wiele różnych przypraw, często uprawianych we własnym ogródku. Najczęściej stosowanymi przyprawami w daniach litewskich są: kminek, kolendra, majeranek, koper, czosnek. Do najbardziej znanych dań litewskich należą:

• Cepeliny – „pyzy” lepione z ziemniaków i nadziewane farszem – najczęściej jest to mięso z cebulą i przyprawami, podawane ze śmietanką;
• Kołduny litewskie – małe pierogi, nadziewane surowym farszem i gotowane, podawane w rosole;
• Czenaki – to pyszna potrawa z wielu warzyw (marchew, kapusta biała, pietruszka, seler,cebula, por, ziemniaki) i mielonego mięsa, duszona w glinianym naczynku pod przykryciem, dodaje się także kwaszony ogórek i śmietankę;
• Bliny litewskie – placki (ich średnica dochodzi nawet do 20 cm) faszerowane mięsem, polane śmietanką;
• Kibiny – „pierożki” pieczone z kruchego ciasta z nadzieniem z mięsa wieprzowego. Podaje się je w litewskim barszczu;
• Chłodnik litewski – zupa na zimno z ogórków, buraków, kwaśnego mleka, jajek, koperku, podawana z ziemniakami i koperkiem. Doskonała na upalne dni;
• Kindziuk - produkuje się tylko i wyłącznie z dobrej gatunkowo wieprzowiny, która może być dosyć tłusta. Mięso jest siekane na kawałki po ok. 30-50 g lub bardzo grubo mielone. Gdy mięso jest zbyt chude, to dodatkowo dorzuca się jeszcze siekanej słoniny. Po czym dodaje się przyprawy (czosnek pospolity roztarty z solą, mielony czarny pieprz, zmiażdżoną kolendrę, cukier i saletrę). Po dokładnym wymieszaniu mięsem wypycha się wyczyszczony świński żołądek lub dokładnie wymyty świński pęcherz albo mięso jest zawijane w przytłuszczowe błony. Dokładnie zszywa się brzegi, obwiązuje się sznurkiem i co najmniej na 5 dni kładzie się pod ciężarem w chłodnym pomieszczeniu. Potem jeszcze przez ok. 3 dni suszy się,a dopiero potem przez następne 3-4 tygodnie wędzi się w zimnym dymie. W Dzukiji kindziuki nie wędzi się, lecz suszy się, dokładnie tak samo jak kiełbasę.
  
• Kiszka ziemniaczana – jest to pecyficzna potrawa: kiszka wieprzowa faszerowana tartymi ziemniakami z dodatkiem smażonego boczku, cebulki i przypraw;
• Mrowisko – składa się z fawoków, które polewa się miodem, posypuje orzechami i makiem;bardzo słodkie, o ciekawej konstrukcji mrowiska;
• Chleb litewski – czarny chleb żytni z kminkiem;
• Sękacz – to bardzo pyszne ciasto, którego głównym składnikiem są jajka; jest dość suche, o delikatnym drożdżowym smaku. Dobrze upieczony sękacz można przechowywać co najmmniej dwa miesiące. Sekretem takiej długotrwałości jest użycie do wypieku masła a nie margaryny;
• Kiełbasa suszona – składa się z rozdrobnionego mięsa wieprzowego, słoniny i przypraw.  Dawniej podawana była przeważnie najznamienitszym gościom lub serwowana była niemal wyłącznie na święta;
• Ser biały – twarogowy wytwarzany z krowiego mleka o słodkim (gdy jest wytwarzany z cukrem i żółtkami) lub kwaskowatym smaku, kiedyś był produktem wytwarzanym odświętnie. Ser podsuszanyma bardziej żółtą otoczkę, wytrawny smak i bardziej suchą konsystencję. Najlepiej smakuje ser z mleka od krów pasących się latem na pastwiskach.

Trunki:

• Trejos devyneros – ( czyli ttrzy dziewiątki „999”), wódka przyrządzona na 27 leczniczych ziołach;
• Litewskie miody pitne
• Nalewki – to zazwyczaj słodki napój alkoholowy. Poziom zawartości alkoholu zależy od mocy napoju alkoholowego użytego do zalania tzw. Wsadu. Moc takich nalewek waha się od 30% do 35% alkoholu. Nalewki robione na spirytusie są o wiele mocniejsze. Składniki to: owoce (porzeczki, jabłka, śłiwki truskwawki wiśnie), spirytus lub wódka, cukier;
• Kwas chlebowy – napój wytwarzany z czarnego żytniego chleba.

    Jak widać wybór w konsumpcji jest duży, a każdy z nich cieszy się dużym uznaniem wśród smakoszy. Bardzo ważnym czynnikiem warunkującym smak i „zdrowie” potraw jest to, że produkty, z których są przygotowywane są ekologiczne, często uprawiane w przydomowym ogródku naturalnymi metodami. Tylko tu w Puńsku można poczuć prawdziwy smak starodawnej kuchni litewskiej, gdyż tylko tu gospodynie znają tajniki ich przyrządzania